LexDatabeta
Zaloguj się

Kodeks cywilny / KSIĘGA PIERWSZA / TYTUŁ II / DZIAŁ I / Rozdział III

Kodeks cywilnyRozdział III

Tekst

Rozdział III

Uznanie za zmarłego

Art. 29.

§ 1. Zaginiony może być uznany za zmarłego, jeżeli upłynęło lat dziesięć od końca roku kalendarzowego, w którym według istniejących wiadomości jeszcze żył; jednakże gdyby w chwili uznania za zmarłego zaginiony ukończył lat siedemdziesiąt, wystarcza upływ lat pięciu.

§ 2. Uznanie za zmarłego nie może nastąpić przed końcem roku kalendarzowego, w którym zaginiony ukończyłby lat dwadzieścia trzy.

Art. 30.

§ 1. Kto zaginął w czasie podróży powietrznej lub morskiej w związku z katastrofą statku lub okrętu albo w związku z innym szczególnym zdarzeniem, ten może być uznany za zmarłego po upływie sześciu miesięcy od dnia, w którym nastąpiła katastrofa albo inne szczególne zdarzenie.

§ 2. Jeżeli nie można stwierdzić katastrofy statku lub okrętu, bieg terminu sześciomiesięcznego rozpoczyna się z upływem roku od dnia, w którym statek lub okręt miał przybyć do portu przeznaczenia, a jeżeli nie miał portu przeznaczenia – z upływem lat dwóch od dnia, w którym była ostatnia o nim wiadomość.

§ 3. Kto zaginął w związku z bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia nieprzewidzianym w paragrafach poprzedzających, ten może być uznany za zmarłego po upływie roku od dnia, w którym niebezpieczeństwo ustało albo według okoliczności powinno było ustać.

Art. 31.

§ 1. Domniemywa się, że zaginiony zmarł w chwili oznaczonej w orzeczeniu o uznaniu za zmarłego.

§ 2. Jako chwilę domniemanej śmierci zaginionego oznacza się chwilę, która według okoliczności jest najbardziej prawdopodobna, a w braku wszelkich danych – pierwszy dzień terminu, z którego upływem uznanie za zmarłego stało się możliwe.

§ 3. Jeżeli w orzeczeniu o uznaniu za zmarłego czas śmierci został oznaczony tylko datą dnia, za chwilę domniemanej śmierci zaginionego uważa się koniec tego dnia.

Art. 32. Jeżeli kilka osób utraciło życie podczas grożącego im wspólnie niebezpieczeństwa, domniemywa się, że zmarły jednocześnie.

Jednostki podrzędne

Odesłania z tej jednostki

Ta jednostka nie zawiera odesłań.

Jednostki odsyłające do tej jednostki

Żadna jednostka nie odsyła do tej jednostki.

Źródło urzędowe

Dokument źródłowy (str. 5)

Ostatnio przetworzono

Stabilny identyfikator LexData

kodeks-cywilny/ksiega-pierwsza/tytul-ii/dzial-i/rozdzial-iii

Dostęp przez API

GET https://lexdata.pl/api/nodes/kodeks-cywilny/ksiega-pierwsza/tytul-ii/dzial-i/rozdzial-iii

Wymaga tokenu API.

TOKEN="lexdata_token_here"
curl -s \
  -H "Authorization: Bearer ${TOKEN}" \
  "https://lexdata.pl/api/nodes/kodeks-cywilny/ksiega-pierwsza/tytul-ii/dzial-i/rozdzial-iii"
import requests

url = "https://lexdata.pl/api/nodes/kodeks-cywilny/ksiega-pierwsza/tytul-ii/dzial-i/rozdzial-iii"
token = "lexdata_token_here"
headers = {"Authorization": f"Bearer {token}"}
response = requests.get(url, headers=headers, timeout=10)
response.raise_for_status()
data = response.json()
print(data)
const token = "lexdata_token_here";
const response = await fetch("https://lexdata.pl/api/nodes/kodeks-cywilny/ksiega-pierwsza/tytul-ii/dzial-i/rozdzial-iii", {
  headers: { Authorization: `Bearer ${token}` }
});
if (!response.ok) throw new Error(`HTTP ${response.status}`);
const data = await response.json();
console.log(data);

Zastrzeżenie

LexData udostępnia strukturalne dane prawne dla oprogramowania, systemów AI i badaczy. Materiały mają charakter informacyjny i techniczny; nie stanowią opinii ani porady prawnej. Wnioski prawne należy zawsze weryfikować w źródłach urzędowych oraz u wykwalifikowanych prawników.